Anemoia

Marcos, hayatını büyük ölçüde otomatik pilde sürdüren bir adamdır; günleri bir seyirci gibi geçirmekte, kendisini mevcut durumundan daha iyi bir hayalin peşinde dalgın dalgın düşünürken bulmaktadır. Sorumluluklar, tekdüzelik ve içine attığı duygular onu kendi yaşamının kenarına itmiştir. Ta ki bir gün kapısı çalınana kadar. Kapının arkasında, onu çocukken terk eden babası durmaktadır. Bu beklenmedik karşılaşma, Marcos'un yıllardır görmezden geldiği yaraları yeniden açar; öfke, merak ve terk edilmişlik duyguları iç içe geçer. Babasıyla yeniden kurmaya çalıştığı bağ, onu pasiflikten çıkıp kendi geçmişiyle yüzleşmeye, kim olduğunu yeniden tanımlamaya zorlar. Sebastián Vázquez'in yönettiği bu dram, af, kayıp ve ikinci şans temalarını duygusal bir baba-oğul yolculuğu üzerinden ele alıyor.