Elegy to a Missing Friend

Sevdiği bir arkadaşını kaybeden geniş bir sanatçı, yasını taşıyabilmek için kameraya sığınır ve duygularını bir filme dönüştürmeye karar verir. Elinde kalan kişisel arşiv görüntüleri, yıllara yayılmış anıların sessiz tanıkları hâlinde gelir; bu parçaları, uzun zamandır üzerinde çalıştığı ama bitiremediği bir bilimkurgu anlatısının içine yerleştirir. Kurgu ile gerçeklik arasındaki bu ince çizgide, hayal ettiği gelecek ile yaşadığı kayıp birbirine karışır; fütüristik sahneler, yastaşın iç dünyasının aynası olur. Adelaide Sherry'nin yönettiği film, dram ile bilimkurguyu deneysel bir belgesel duyarlılığıyla harmanlayarak yasın, yaratıcılığın ve hafızanın nasıl birbirini iyileştirebileceğini sessiz ama çarpıcı bir şiirsellikle ele alıyor.