La piel pulpo

On yedi yaşındaki ikiz kardeşler Iris ve Ariel, anneleriyle ve ablalarıyla birlikte, yumuşakçalar ve denizkuşlarıyla kaplı kayalık bir adadaki eski bir evde yaşamaktadır. Ana karadan yalıtılmış biçimde büyüyen gençler, sıra dışı bir yakınlığın sınırlarını zorlayan bir bağ geliştirmiştir. Aniden ortadan kaybolan anne, üç kardeşi derinden yaralar; evin dengesi sarsılır. Ablukasından ayrılma ihtiyacı duyan Iris, bu güçlü dürtünün etkisiyle hayatında ilk kez tek başına şehre gitmeye karar verir. Ana Cristina Barragán'ın yönettiği bu dram, yalıtılmış bir dünyada büyümenin bedelini, kardeşlik bağının karmaşık doğasını ve özerklik arayışının getirdiği kırılganlığı, denizin huzmetsiz atmosferiyle iç içe geçen görsel bir dille ele alıyor.