Laolao, Nainai, And Me

2005 yılında, henüz yirmi yaşında bir film yönetmeni olma hayaliyle ilk el kamerasını alan genç bir adam, kısa filmler çekmenin yanı sıra ailesindeki iki yaşlı kadını, anneannesini ve babaannesini de ara sıra kaydeder. Amaç basittir: ilerleyen yaşlarındaki bu kadınların görüntülerini gelecekteki nesillere bırakmak. Yıllar geçer, onlarca senaryo yazılır ama hiçbiri hayata geçmez. Anneanne 2018'de, babaanne ise 2020'de hayata veda eder; yönetmenlik hayali de bu kayıplarla birlikte tamamen yıkılır. Ta ki bir gün kendi çocuğuna bakarken fark edene kadar: yıllarca önemsiz sayılan o günlük kayıtlar, aslında elindeki en değerli görüntülerdir. Yönetmen, yıllardır arşivde bekleyen malzemeyi bir uzun metraj belgesel haline getirme kararı alır.